Pacjent pediatryczny w postępowaniu TECC / TCCC. Będzie to subiektywny i na pewno niewyczerpujący tematu opis. Czemu, bo to szeroki temat i pewnie wiele osób może mieć inne zdanie.
Porozmawiajmy o temacie, który przyprawia o dreszcze nawet najbardziej twardego medyka – ranne dzieci. MARCH, a pacjent pediatryczny. Oto niektóre różnice występujące podczas korzystania z tego algorytmu.
UWAGA: Nie mam możliwości wyczerpania tego tematu. Postaram się nakreślić, wg mnie, różnice, pomiędzy pacjentem pediatrycznym, a dorosłym. Postępujmy w myśl aktualnie występujących procedur i w oparciu o najnowsze EBM. To co tu postaram się opisać przeznaczone jest dla osób z przeszkoleniem medycznym:
Masywne krwotoki (M) – Niektóre z rekomendowanych przez komitet TC3 opaseki będą miały zastosowanie także u pacjentów pediatrycznych. Taką opaską będzie np. NARowski CAT. Choć osobiście myślę, że SOFT byłby lepszy, ze względu na konstrukcję. Opaska CAT ma minimalny rozmiar obwodu pętli w okolicy około 12cm. Dla porównania, obwód przedramienia u przeciętnego 4-6-cio miesięcznego dziecka to ok. 12,5 cm. Biorąc to pod uwagę oraz fakt, że pacjent pediatryczny będzie prawdopodobnie potrzebował mniejszego ucisku aby osiągnąć LOP (Limb Occlusion Pressure) (LOP opiera się na rozmiarze kończyny) opaska zadziała. Ze względu na dużo niższy LOP, ciężkie krwawienie będzie możliwe do opanowania również bandażem elastycznym, opatrunkiem uciskowym lub uciskiem bezpośrednim.
Drożność dróg oddechowych (A) – Pacjent pediatryczny ma inną anatomię dróg oddechowych. Tchawica u dzieci jest dużo bardziej miękka, niż u dorosłych, co może powodować, że dojdzie do wystąpienia okluzji pozycyjnej. Pamiętajmy, że głowa dziecka jest większa, a ramiona mogą wymagać podniesienia, aby zachować neutralną pozycję. Drogi oddechowe u dziecka są proporcjonalnie mniejsze niż u osoby dorosłej. Ze względu na anatomię dróg oddechowych, zwykle nie zaleca się chirurgicznego otwierania dróg oddechowych dzieciom poniżej 10. roku życia. W większości przypadków dopuszczalną alternatywą jest igła.
Oddech (R) – Ściana klatki piersiowej u większości dzieci poniżej 13 roku życia ma ok. 2,5 cm. W związku z czym nie ma potrzeby stosowania standardowej igły 14G 3.25”. Prawdopodobnie wystarczy zwykła igła w rozmiarze 14G o długości 2” (5cm) aby poprawnie odbarczyć klatkę piersiową u małego pacjenta. Oczywiście za każdym razem musimy sobie to ocenić indywidualnie.
Krążenie (C) – Z racji budowy, dzieci mogą kompensować dłużej niż osoby dorosłe, jednak jest to zwodnicze. Dzieci dużo szybciej się dekompensują i to bez ostrzeżenia. W zawiązku z czym należy częściej oceniać stan pacjenta aby wykryć oznaki i objawy ewentualnego wstrząsu.
Hipotermia, urazy głowy, etc. (H) – Pacjenci pediatryczni nie mają takiej termoregulacji jak dorośli. Należy pamiętać, że u wszystkich pacjentów po urazie należy dbać o zachowanie odpowiedniej temperatury ciała i w razie potrzeby ogrzewać, aby zapobiec hipotermii. Pamiętajmy, że dzieci mają większą czaszkę, a co za tym idzie zwiększoną utratę ciepła w tym miejscu, zabezpieczmy to miejsce przed jego utratą.
Każdego lub większość rusza ranne dziecko. Wiele osób boi się leczyć małe dzieci. Pamiętajmy jednak, że powinniśmy być przygotowani na taką ewentualność w każdym momencie.
To bardzo skrótowo opisany temat. Myślę, że najlepszym rozwiązaniem w takim przypadku będzie czerpanie rozwiązań i wiedzy z szerokiego zakresu różnych algorytmów działania PHTLS+TC3+PALS itd.